Aquaduct van Diocletianus, Split

Het aquaduct van Diocletianus behoort tot het archeologisch erfgoed van Split en verbindt met zijn traject de rivier Jadro bij Solin met het Paleis van Diocletianus in het centrum van de stad. Voor bezoekers die geïnteresseerd zijn in antieke techniek is het een van de duidelijkste bewijzen van hoe de Romeinen een grote keizerlijke residentie van water voorzagen. Het is bekend in de hele provincie Split-Dalmatië.

Het aquaduct is in de late oudheid ontstaan, ongeveer gelijktijdig met het paleis, aan het eind van de 3e of het begin van de 4e eeuw. Het is een kanaal van negen kilometer lengte dat het water uitsluitend door zijn eigen gewicht voerde, dus door het verval van het terrein, zonder enige pompen. De bouwers pasten het aan het landschap aan: op sommige stukken werd het door tunnels en insnijdingen geleid, op andere plekken is het in de rots uitgehouwen en elders liep het over bogen. Het systeem leverde grote hoeveelheden water, meer dan het paleis nodig had, en viel in zijn tijd op door zijn capaciteit binnen de Romeinse provincie Dalmatia. Na eeuwen van verwaarlozing werd het kanaal grondig hersteld en in 1878 en 1879, ten tijde van het Oostenrijkse bestuur, weer in gebruik genomen.

Het aquaduct van Diocletianus is beschermd cultuurgoed en is ingeschreven in het Register van cultuurgoederen van de Republiek Kroatië onder code Z-6026. Het ligt in de gemeente Split, in de provincie Split-Dalmatië.

Foto: W.D. Schram, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons.
Gegevens: Register van cultuurgoederen van de Republiek Kroatië (Ministerie van Cultuur en Media), open licentie; coördinaten: Wikidata (CC0).