Vesting en archeologische vindplaats Forteca-Sv. Vlaho, Korčula

De vesting Forteca-Sv. Vlaho verrijst op de gelijknamige hoogte ten zuidwesten van de historische kern van de stad Korčula, in de provincie Dubrovnik-Neretva. Vanaf de heuvel is de stad te zien, en de locatie verbindt enkele verschillende tijdperken.

Op de hoogte staan de zogenaamde Engelse toren, een Venetiaans fort van het bastiontype en de resten van de middeleeuwse kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Tuinen (Gospa od Vrtova). De kerk stond sinds de 13e eeuw op de plek van de toren, en heette ook H. Vlaho (Blasius), wat als toponiem bewaard bleef. De vesting werd in nauwelijks een maand gebouwd, in oktober en november 1617, vanwege het gevaar van de Spaanse vloot. De muren vormen een onregelmatige veelhoek, geheel van gebroken steen in droge metseling, en de hoeken zijn versterkt met driehoekige uitsteeksels. Onder Brits bestuur werd in 1813 midden in de vesting een ronde toren gebouwd die naar boven versmalt, van het type Martello-torens dat sinds het einde van de 18e eeuw overal in het Britse Rijk werd gebouwd. De Britten noemen haar Fort Wellington. De periode van ontstaan omvat de 13e tot de 19e eeuw.

De vesting is beschermd cultuurgoed en staat ingeschreven in het Register van cultuurgoederen van de Republiek Kroatië onder code Z-6621.

Gegevens: Register van cultuurgoederen van de Republiek Kroatië (Ministerie van Cultuur en Media), open licentie.